विराट यो संसार
विराट यो संसार अवमेरो आँखंैमा नाच्यो
जुनमा विलाए तारा नाम लाखैमा नाच्यो ।
उदाएर सुर्यको मोतीले विहानी फैलायो
मन्दमन्द मुस्कान सवैको काखैमा नाच्यो ।
स्वर्गनगरी यो मेरो हृदयको वासस्थानमा
मनयो उडेर अव हरियाली पाखैमा नाच्यो ।
सुन्दर वगैचा बन्यो मेरो शान्त जन्मभुमी
फुलेर लालीगुँरास जगको चाखैमा नाच्यो ।
नाँचेंआफै गितगाए डाँफेमुनाल वनपाखा
सुनौलो विहान अव मनको भाकैमा नाच्यो ।
मिती २०६७ । ८ । ७ गते
मेरोजिवन काँडा छ
मेरोजिवन काँडा छ फुलैफुल सारिदिनु
हरियाली वगैचाभर ढकमक्क पारिदिनु ।
क्षितीजपारी जुनसंग बिरहमा भन्छु म
सपनीमा जितहुन्छ यर्थाथ छ हारिदिनु ।
मिलनको आशालिदै डहरसम्म आउनेछु
मेराकुनै भुलहरु भए तगारोमा बारिदिनु ।
कहिलेकहीं आँधीबेरी उर्लिएर आईदंदा
भत्किगयो पुलभने हातसमाई तारिदिनु ।
तिमीछोडी अन्तमायाँ लगाउदिन पि्रय
स्विकारे म तिम्रोहुन्छु नत्रमनु मारिदिनु ।
६ मंसिर २०६७ कुवैत
नसालु ती नयनले
मनसुनी वर्षा
आजफेरी नशा रातमा लागेको छ
वैंश उर्लिएर मातमा लागेको छ ।
सर्माउदै दुवैछन लाजले भुतुक्क
त्यो छाती मेरो हातमा लागेको छ ।
सासमा उनले ईशारा गर्दैछिन
हृदयमा यौवना खातमा लागेको छ ।
पलभर उनी पग्लिएर रसाईन
झरेर रस मेरो लातमा लागेको छ ।
अब दियालो बल्दा बल्दै निभ्यो
उत्तेजना बात बातमा लागेको छ ।
मनसुनी वर्षा अनीभो सुस्तरी
शितका थोपा पातमा लागेको छ ।
२०६७ मंसिर ६ गते
कुवैत
मनसुनी वर्षा
आजफेरी नशा रातमा लागेको छ
वैंश उर्लिएर मातमा लागेको छ ।
सर्माउदै दुवैछन लाजले भुतुक्क
त्यो छाती मेरो हातमा लागेको छ ।
सासमा उनले ईशारा गर्दैछिन
हृदयमा यौवना खातमा लागेको छ ।
पलभर उनी पग्लिएर रसाईन
झरेर रस मेरो लातमा लागेको छ ।
अब दियालो बल्दा बल्दै निभ्यो
उत्तेजना बात बातमा लागेको छ ।
मनसुनी वर्षा अनीभो सुस्तरी
शितका थोपा पातमा लागेको छ ।
२०६७ मंसिर ६ गते
कुवैत
पिरती
सजाउदै आँखाको नानीमा पिरती
रुदैछन हस्दैछन बानीमा पिरती l
हिरा र मोती सुन जस्तो महंगो
बस्यौकी प्रेमकी रानीमा पिरती l
झर्केर बोल्यौं न भोक न तिर्खा
चस्किदैछ छाती हानीमा पिरती l
झन छड्के जुध्यो नजरले अनी
वचनले खसायो पानीमा पिरती l
पलभरको विछोड छ सहि नसक्नु
खोज्दैछ मनसुन खानीमा पिरती l
मनसुन
डरत्रासले
गजल
डरत्रासले आफ्नोमुटु आफुले नै पोलेको छु
तिमीसंग सयौंसत्य एउटा झुट बोलेको छु ।
आजभाली गर्दागदै तिमी मेरो खुसी बन्यौं
विरहका गाँथा अब तिम्रै सामु खोलेको छु ।
पहिले म एक्लो हुदा नशामेरो साथी थियो
हिजोआज नशाभन्दै थोरै पानी घोलेको छु ।
तिम्रा मनका वहहरु सुन्दा मैले रुनु पर् यो
मेरोपनी दुखेको मन तिमीसंग मोलेको छु ।
जिवनको सेरोफेरो छैनन् भन्थें कोही मेरो
आजमैले संगितलाई मनसुनमा तोलेको छु ।
मनसुन
रुने गछौ रे
पिएर नाना मातहरु रुने गछौ रे तिमी
गरेंछु भनेर घातहरु रुने गछौ रे तिमी ।
थाहा पायौ जिवन बांच्न दुख छ भन्थें
संझेर मेरा बातहरु रुने गछौ रे तिमी ।
एकान्तमा मायाँ गाँस्नु मेरो दोष थियो
साथ छुटायौ हातहरु रुने गछौ रे तिमी ।
तिम्रो यादमा दिनहु चिट्ठी कोरीरहन्थें
पढेर प्रेमका खातहरु रुने गछौ रे तिमी ।
स्वर्ग जस्तो पलपल आनन्द मनसुनमा
कल्पेर मिठा रातहरु रुने गछौ रे तिमी ।
मनसुन
